Ο πρόσφατος σεισμός, το τσουνάμι και το εν εξελίξει πυρηνικό ατύχημα στην Ιαπωνία ανοίγουν επίμονα τη συζήτηση για το σύνολο της πολιτικής προστασίας των λαών, ειδικά δε για την περιοχή μας η οποία έχει την υψηλότερη σεισμικότητα στην Ευρώπη και την έκτη παγκοσμίως. Σε ποιον όμως άξονα θα πορευτεί η οικοδόμηση μίας ολοκληρωμένης αντίληψης για την πρόληψη και αντιμετώπιση των καταστροφών;
Η τεχνολογία από μόνη της δεν αποτελεί λύση. Η Ιαπωνία, η χώρα τεχνολογικό πρότυπο, αποδείχτηκε ότι αρκέστηκε να χρησιμοποιεί την πυρηνική ενέργεια σαν φτηνό ναρκωτικό για την τροφοδότηση με φτηνή ενέργεια της κερδοφορίας των επιχειρήσεών, ειδικά δε της βαριάς βιομηχανίας. Διαφαίνεται ότι οι επίμαχοι σταθμοί χρησιμοποιούσαν παρωχημένη και επικίνδυνη τεχνολογία Αμερικανικής προέλευσης (http://abcnews.go.com/Blotter/fukushima-mark-nuclear-reactor-design-caused-ge-scientist/story?id=13141287), αδιαφορώντας για τις σημερινές επιπτώσεις στον άνθρωπο και το φυσικό περιβάλλον, χωρίς μάλιστα ουσιαστικές στρατηγικές πολιτικής προστασίας για την αντιμετώπιση των συνεπειών μίας φυσικής ή τεχνολογικής καταστροφής. Ο Ιαπωνικός λαός τώρα υποφέρει τις συνέπειες.
Ακόμη και το θεωρούμενο ως πιο ανεπτυγμένο κράτος στον κόσμο, οι ΗΠΑ, έχουν ένα εξαιρετικά αρνητικό ρεκόρ στα θέματα πολιτικής προστασίας. Έξι χρόνια μετά το πέρασμα του τυφώνα Κατρίνα κανείς δε ξέρει τι απέγινε ο πληθυσμός της κατεστραμμένης Ν. Ορλεάνης. Δεν είχε προστατευτεί εξ’ αρχής με τα κατάλληλα αντιπλημμυρικά έργα, ούτε έγινε κάποια ουσιαστική προσπάθεια αποζημίωσης μετά τις καταστροφές για την ομαλή επαναφορά της λαϊκής καθημερινότητας. Ακόμα χειρότερα δε, για τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, ο σεισμός στην Αϊτή αποτέλεσε αφορμή για την άμεση στρατιωτική κατάληψη του φτωχού νησιού από Αμερικανούς πεζοναύτες. Το έγκλημα συνεχίζεται με τεχνοοικονομική επέμβαση όπου μεγαλοεργολαβίες φιλέτα ανατίθενται στις αμερικάνικες κατασκευαστικές. Την ίδια ακριβώς ώρα ο λαός της Αϊτής μαστίζεται από ασθένειες σε συνθήκες απόλυτης εξαθλίωσης.
Φωτεινά παραδείγματα πολιτικής προστασίας έχει να προσφέρει η σοσιαλιστική Κούβα. Στη βάση του παλλαϊκού σχεδίου πολιτικής προστασίας υπάρχουν οργανωμένα καταφύγια κοντά στις περιοχές κατοικίας. Οι πολίτες της Κούβας έχουν εκπαιδευτεί να συγκεντρώνουν σε αυτά ακόμη και τους επισκέπτες του νησιού. Ποιο είναι το αποτέλεσμα; Τυφώνες με εκατοντάδες νεκρούς στην υπερδύναμη ΗΠΑ περνούν από την Κούβα χωρίς θύματα.
Συνοψίζοντας, οι λαοί όλου του κόσμου δεν έχουν να περιμένουν τίποτα από την πολιτική προστασία του ιμπεριαλισμού, όσο τεχνολογικά ανεπτυγμένος και αν είναι. Η πολιτική του προστασία είναι για τα κέρδη των πολυεθνικών. Εμείς ζητάμε πολιτική προστασία με κριτήριο από λαϊκή εξουσία για τις λαϊκές ανάγκες. Ποιο συγκεκριμένα προτείνουμε:
•    Την καταγραφή και παραπέρα έρευνα και μελέτη παλαιοτέρων καταστροφών και των αιτίων τους (σεισμικών χρονοσειρών, δασικών πυρκαγιών, πλημμυρών, μετασεισμικών θαλάσσιων κυμάτων, κτλ) για την ανεύρεση της επικινδυνότητας των διαφόρων περιοχών, τη θέσπιση ειδικών όρων μελέτης κατασκευής ή την απαγόρευση δόμησης σε αυτές.
•    Την ανάπτυξη της έρευνας (ποσοτικά και ποιοτικά) με τη διάθεση της χρηματοδότησης, του απαιτούμενου ανθρώπινου δυναμικού και εξοπλισμού σε προγράμματα πρόληψης και προστασίας.
•    Τη κατάργηση στην πράξη του μανδύα «κρατικού μυστικού» των σχεδίων πολιτικής προστασίας και την αντικατάστασή του με τη λαϊκή συμμετοχή στο σχεδιασμό και τη δράση των στρατηγικών πρόληψης και αντιμετώπισης των καταστροφών.
•    Τον έλεγχο συνθηκών εργασίας και την ασφάλεια των εργαζομένων στη βιομηχανία.
•    Τον έλεγχο των χώρων όπου φοιτά (σχολεία, φροντιστήρια), αλλά και των χώρων που διασκεδάζει η νεολαία.
•    Τη συνεχή ενημέρωση του κόσμου για την επικινδυνότητα της περιοχής όπου ζει και για τον τρόπο αντιμετώπισης του φαινόμενου τόσο ατομικά όσο σε επίπεδο γειτονιάς και δήμου.
•    Τον εκσυγχρονισμό, την ενίσχυση σε ανθρώπινο δυναμικό και υλικοτεχνική υποδομή του μηχανισμού επέμβασης.

     Οκτώβριος 2010   ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ – ΤΕΕ/ΤΑΚ