ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΚΑΙ ΚΟΡΟΪΔΙΑ Ο ΟΡΟΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ.

Τα νέα όργανα που γέννησε ο Καλλικράτης ως συνέχεια του Καποδίστρια 1 που είχε επί ΠΑΣΟΚ καθιερωθεί και διατηρηθεί επί ΝΔ, ένα και μοναδικό χαρακτηριστικό έχουν: Συνιστούν κρατικούς περιφερειακούς και τοπικούς μηχανισμούς που η αιρετότητά τους δεν αλλάζει τον βασικό τους χαρακτήρα. Είναι τοπικοί μηχανισμοί του κράτους, δηλαδή της εξουσίας των μονοπωλίων, της εξουσίας που υπηρετεί τη συγκέντρωση κεφαλαίων και τη δίψα της κερδοφορίας των επιχειρηματιών.
Στις φετινές εκλογές πρέπει να παρθεί σοβαρά υπόψη ότι πάνω από το κεφάλι του λαού στέκει η δαμόκλειος σπάθη του ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ, της πιο βάρβαρης και κατάπτυστης συμφωνίας που έχει υπογραφεί ποτέ από ελληνική κυβέρνηση τα τελευταία χρόνια.
Είναι η βαθειά κρίση που έχει μπει η ελληνική οικονομία εξ αιτίας της ληστείας από τα μονοπώλια, το μεγάλο κεφάλαιο, την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, είναι τα αλλεπάλληλα πακέτα βάρβαρων μέτρων που έρχονται μπροστά μας. Δεν πρόκειται για μέτρα που θα κρατήσουν όσο διαρκεί η οικονομική καπιταλιστική κρίση στο όνομα του χρέους και των ελλειμμάτων, στο όνομα της σταθεροποίησης και της ανάκαμψης κλπ. Εκπονούν μέτρα διαρκείας μέχρι και για τα παιδιά των εγγονών μας. Από το λαό εξαρτάται πότε θα σημειωθεί λήξη στα μέτρα αυτά, δηλαδή λήξη στην εξουσία των μονοπωλίων προς όφελος της λαϊκής εξουσίας. Οι εργατοϋπάλληλοι, οι αυτοαπασχολούμενοι, η φτωχή αγροτιά πρέπει να ξεκόψουν από τα κόμματα και όλους εκείνους που υπηρετούν τα συμφέροντα των κεφαλαιοκρατών επιχειρηματιών, της δίψας για απρόσκοπτη και συνεχώς ανοδική κερδοφορία. Πολύ περισσότερο από χθες και προχθές τα συμφέροντα του εργαζόμενου λαού εξαρτώνται από τις αποφάσεις και τις επιλογές της ΕΕ και του ΔΝΤ, του ελληνικού κοινοβουλίου, της κυβέρνησης. επομένως πριν απ’ όλα βαραίνει το κριτήριο της γενικής  πολιτικής και στα πλαίσια της κρίνεται και ο ρόλος των υποψηφίων συνδυασμό στις τοπικές περιφερειακές και δημοτικές εκλογές.
Όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης, πλήν ΚΚΕ, έπνιξαν κυριολεκτικά το αντιδραστικό περιεχόμενο του νόμου και τη σχέση του με τις ιδιωτικοποιήσεις, την εμπορευματοποίηση και ανατροπή των εργασιακών σχέσεων, με τη σχέση του με το πνεύμα και το γράμμα του Μνημονίου, και όλων των αντιλαικών συμβάσεων και νόμων που ψηφίστηκαν από το τις αρχές της 10ετίας του 90.
Έθεσαν υποκριτικά θέματα αντισυνταγματικότητας, θέμα που συνήθως προβάλλεται για να καλύψουν τον ταξικό χαρακτήρα των αλλαγών στο θεσμό αυτόν, που επιμένουν να τον βλέπουν ως αυτοδιοίκηση.
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2010