Η Αντιπροσωπεία του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος  Τμήματος Ανατολικής Κρήτης, στη συνεδρίαση της 13ης Ιανουαρίου 2010, συζήτησε το θέμα “Αναμόρφωση συστήματος προσλήψεων και καθολική υπαγωγή τους στον πλήρη έλεγχο του Α.Σ.Ε.Π.”,  μετά από πρόταση της παράταξης “Δημοκρατική Κίνηση Μηχανικών – (Δ.Κ.Μ.) ” αποφάσισε κατά πλειοψηφία  τα εξής:

Το τελευταίο διάστημα συζητείται το θέμα των Συμβάσεων Έργου (και stage), στο Δημόσιο. Οι Συμβάσεις έργου απαγορεύονται, δια του προωθούμενου νόμου, σε περιπτώσεις που υπάρχουν κενές οργανικές θέσεις, αντίστοιχης ειδικότητας καθώς και σε περιπτώσεις που οι συμβάσεις αναφέρονται στην κάλυψη διοικητικών αναγκών και γραμματειακής υποστήριξης. 

Παρόλο που ο αρχικός στόχος φαίνεται να είναι ορθός, με έλεγχο από το ΑΣΕΠ όλων των προσλήψεων στο Δημόσιο, η “Α” του Τ.Ε.Ε./Τ.Α.Κ. δεν μπορεί να μην επισημάνει τις σημαντικές ελλείψεις, τις αδικίες και τον ατυχή προγραμματισμό και σχεδιασμό των επερχόμενων ρυθμίσεων. Με αφορμή και τη νομοθετική πρωτοβουλία «Αναμόρφωση Συστήματος Προσλήψεων και Καθολική Υπαγωγή τους στον πλήρη έλεγχο του ΑΣΕΠ», που είχε αναρτηθεί για δημόσια διαβούλευση στο διαδίκτυο, το Τ.Ε.Ε./Τ.Α.Κ. κρίνει αναγκαίο να δημοσιοποιήσει τις απόψεις του, σχετικά, ώστε να αποφευχθούν λάθη του παρελθόντος και νέα μελλοντικά.

Σ Κ Ε Π Τ Ι Κ Ο

Στο άρθρο 101 του Συντάγματος αναφέρεται ότι η διοίκηση του κράτους οργανώνεται με βάση το Αποκεντρωτικό σύστημα. Με βάση την κοινά αποδεκτή αρχή της σχεδιαζόμενης αυτοδιοικούμενης, αυτοτροφοδοτούμενης περιφέρειας και με βάση την αρχή της Επικουρικότητας απαιτείται ανθρώπινο δυναμικό για τη λειτουργία των Υπηρεσιών του Δημοσίου και του ευρύτερου Δημόσιου τομέα των Περιφερειών.
Εξάλλου με βάση το άρθρο 4 του Συντάγματος «Όλοι οι Έλληνες πολίτες είναι ίσοι ενώπιον του Νόμου» και με βάση την αρχή της χρηστής διοίκησης πρέπει να ενισχύεται το περί δικαίου αίσθημα. Επομένως οι Έλληνες πολίτες πρέπει να αντιμετωπίζονται χωρίς διακρίσεις, σε γαλάζια ή πράσινα παιδιά, και να έχουν, όσο το δυνατό πιο ενισχυμένο, το αίσθημα δικαιοσύνης σε κάθε προωθούμενη ρύθμιση από την πολιτική ηγεσία. Με το παραπάνω διασφαλίζεται η κοινωνική συνοχή, το αίσθημα αλληλεγγύης και προστατεύεται η αρχή της συνέχειας του κράτους.
Βέβαια η πρόσληψη στο Δημόσιο με διαδικασίες εκτός ΑΣΕΠ, στις περισσότερες περιπτώσεις συμβασιούχων, γίνεται με αδιαφανείς διαδικασίες που διαχρονικά αποτελούσαν το μελανό σημείο της Ελληνικής Δημόσιας Διοίκησης. Η πρόσληψη όμως συμβασιούχων, με διαδικασίες εκτός ΑΣΕΠ και η μετέπειτα μετατροπή των συμβάσεων σε αορίστου χρόνου ή η τοποθέτηση τους σε θέσεις μόνιμου προσωπικού, με αδιαφανείς διαδικασίες, δημιουργεί το αίσθημα της αδικίας, καταλύει το κράτος δικαίου και ενισχύει την αναξιοκρατία. Παράλληλα δίνει το δικαίωμα στους σημερινούς συμβασιούχους να διαμαρτύρονται, βάσιμα, για διακριτική αντιμετώπιση από την σημερινή Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, σε παραβίαση του άρθρου 4 του Συντάγματος. Είναι βέβαιο ότι η επέμβαση της Ανεξάρτητης Αρχής, του Συνηγόρου του Πολίτη, είναι επιβεβλημένη, μετά από τη σιωπή που έχει επιδείξει από το 1ο Υπουργικό Συμβούλιο, που συμμετείχε και έπειτα. 

Ι Σ Τ Ο Ρ Ι Κ Ο
Συγκεκριμένα :

•    Με το Ν.2372/1996 (ΦΕΚ 29 Α’ – 1996) συστήθηκε η ΜΟΔ ΑΕ και «άλλοι φορείς για την επιτάχυνση της Αναπτυξιακής διαδικασίας». Η πρόσληψη του προσωπικού, που γινόταν σε τακτική βάση μέχρι το 2004, ήταν με διαδικασίες εκτός ΑΣΕΠ και μάλιστα στις προκηρύξεις συμπεριλαμβανόταν το κριτήριο της Συνέντευξης. Το τελευταίο αναφέρεται στην ιστοσελίδα της ΜΟΔ  Α.Ε. (www.mou.gr) , ενδεικτικά, στην προκήρυξη της 7/7/2003, αποδεικνύοντας ότι τα περί γαλάζιας συνέντευξης δεν ήταν τίποτε άλλο παρά επικοινωνιακά παιχνίδια του κου Παπανδρέου.
•    Με το Ν.2738/1999 (ΦΕΚ 180 Α’ – 1999) τακτοποιήθηκαν 2.500 συμβασιούχοι stage, που είχαν προσληφθεί εκτός ΑΣΕΠ από τους ΟΤΑ, πρίν ακόμα λήξει η 17μηνη μαθητεία τους. Αξίζει να σημειωθεί ότι το Ν.2738/99 υπογράφει και ο σημερινός Πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, που έρχεται να μιλήσει σήμερα για αξιοκρατία και διαδικασίες ΑΣΕΠ (Συλλογικές διαπραγματεύσεις, μονιμοποιήσεις συμβασιούχων αορίστου χρόνου και άλλες διατάξεις).
•    Το 2000 στα προγράμματα stage με τίτλο προγράμματος «Δεκάμηνα Διοικητικής Υποστήριξης» , επίσης λίγους μήνες πριν τις εκλογές και αμέσως μετά από αυτές τοποθετήθηκαν, με διαδικασίες εκτός ΑΣΕΠ, περί τις 100.000 νέοι, που παρέμειναν σε αυτά τα προγράμματα για περισσότερα από 2 ή 3 χρόνια. Συνεπώς καρπώθηκαν αργότερα το κριτήριο προσαύξησης της εμπειρίας στο Δημόσιο.
•    Με το Ν.3051/2002 έγινε ξανά προσπάθεια παραβίασης του Συντάγματος, με στόχο τη μετατροπή συμβάσεων ορισμένου χρόνου σε αορίστου, με το άρθρο 14 του εν λόγω νόμου. Η παραπάνω ρύθμιση οδηγούσε σε καταστρατήγηση του άρθρου 103 παρ. 7 του Συντάγματος, σύμφωνα με το οποίο η πρόσληψη προσωπικού στο Δημόσιο και στον ευρύτερο Δημόσιο τομέα γίνεται είτε με διαγωνισμό είτε με επιλογή, σύμφωνα με προκαθορισμένα αντικειμενικά κριτήρια. Στην συνέχεια υπενθυμίζουμε ότι η προσπάθεια αυτή βρήκε απέναντι το ΣτΕ. Όμως με τους συνήθεις αναξιοκρατικούς μηχανισμούς τα εμπόδια ξεπεράστηκαν με διεξαγωγή εικονικών διαγωνισμών με φωτογραφικές προκηρύξεις. Ενδεικτικά αναφέρουμε την περίπτωση του Ν. 3212, αρ. 20, παρ. 2, που προέβλεπε την πρόσληψη 900 ατόμων στο Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε., παραμονές εκλογών, μέσω επιτροπών αξιολόγησης, οι οποίες απλώς απέστειλαν το σχετικό πρακτικό τους στο ΑΣΕΠ. Μάλιστα με τη με αριθμό 315/08.01.2004 απόφαση, που εκδόθηκε σε συνέχεια του νόμου αυτού, ενστάσεις μπορούσαν να υποβληθούν μόνο προς τις επιτροπές αυτές, οι οποίες απαρτιζόταν κατά πλειοψηφία από υπαλλήλους του Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε., παρά τις διαμαρτυρίες του ΑΣΕΠ. Μεταξύ των Υπουργών που υπέγραψαν τις ρυθμίσεις ήταν οι Δ. Ρεππας και Β. Παπανδρέου.
•    Δεν ξεχνάμε βέβαια και την τακτοποίηση των συμβασιούχων που άφησε «προίκα» στην επόμενη Κυβέρνηση το 2004 το ΠΑΣΟΚ. Με το Π.Δ.164/2004 μέσω της καθιέρωσης μιας σειράς κριτηρίων, που τέθηκαν υπό τον έλεγχο του ΑΣΕΠ, τακτοποιήθηκαν με συμβάσεις αορίστου χρόνου περίπου 40.000 συμβασιούχοι. Πάλι όμως και αυτή η ρύθμιση ωφελούσε, αποκλειστικά και μόνο, συμβασιούχους που είχαν προσληφθεί επί διακυβέρνησης ΠΑΣΟΚ. Αυτό όμως δεν εμπόδισε την τότε Κυβέρνηση να δει και την κοινωνική πλευρά του θέματος και να πάρει την απόφαση για να τακτοποιηθούν οι υπάλληλοι με συμβάσεις, με τουλάχιστον 24 μήνες προϋπηρεσία. Θυμίζουμε ότι το ΠΑΣΟΚ τότε είχε αναγάγει σε μέγα θέμα για την Ελληνική κοινωνία το θέμα των συμβασιούχων και δεν είχε κάνει καμία δήλωση περί αναξιοκρατίας. Αντιθέτως η υποκριτική του στάση είχε ως κεντρικό επικοινωνιακό άξονα την αποκατάσταση αυτών των ανθρώπων, μετεκλογικά, για να μην μείνουν όπως δήλωνε στο δρόμο.
Οι παραπάνω ρυθμίσεις, κατά γενική ομολογία, συνεισέφεραν στο να καλλιεργείται μέχρι σήμερα σε πολλούς το αίσθημα της αδικίας και της διάκρισης. Είτε από τη μια είτε από την άλλη πλευρά. Το Π.Δ.164/2004 π.χ. δεν ήταν δυνατό να συμπεριλάβει αδιακρίτως όλους τους συμβασιούχους, αφού περιείχε αντικειμενικά κριτήρια. Από την άλλη οι πλήρως αδιαφανείς διαδικασίες του 3212/2003, του 3051/2002 και του 2738/1999 ήταν πέρα για πέρα αναξιοκρατικές και προκαλούσαν το κοινό αίσθημα.

Σ Κ Ε Π Τ Ι Κ Ο   Π Ρ Ο Τ Α Σ Ε Ω Ν
Κατανοούμε τις πεπερασμένες δυνατότητες του Ελληνικού Δημόσιου Τομέα στην απορρόφηση στελεχών. Ο Δημόσιος τομέας όμως έχει συγκεκριμένες ανάγκες και οι κενές οργανικές θέσεις, που υπάρχουν στο Δημόσιο τομέα, είναι πολύ δύσκολο, δεδομένου και της οικονομικής κρίσης, να καλυφθούν άμεσα από μόνιμο προσωπικό. Είναι βέβαιο ότι η κένωση χιλιάδων θέσεων που καλύπτονται με συμβάσεις έργου από συναδέλφους Μηχανικούς επιτείνουν το πρόβλημα. Ο λόγος είναι απλός. Η υφιστάμενη υποστελέχωση των Τεχνικών Υπηρεσιών καλύπτεται εν μέρει με συναδέλφους που υπηρετούν με συμβάσεις έργου ή με ορισμένου χρόνου ή ακόμα και stage. Το κόστος απασχόλησης αυτών των ανθρώπων είναι αρκετά μικρότερο από το αντίστοιχο για ίσο αριθμό μόνιμου προσωπικού. Με το τελευταίο σημείο σε καμία περίπτωση δεν θέλουμε να υπονοήσουμε ότι προτείνουμε την αντικατάσταση πλέον του μονίμου προσωπικού από συμβασιούχους λόγω κόστους. Αντιθέτως θέλουμε να τονίσουμε ότι σε περίοδο κρίσης και με ήδη υποστελεχωμένες τεχνικές υπηρεσίες είναι δύσκολο να πιστεύουμε ότι η έξοδος από την κρίση θα έρθει με επιπλέον αποδυνάμωση των υπηρεσιών σε ανθρώπινο δυναμικό. Η ενέργεια αυτή θα είναι τροχοπέδη για την ανάπτυξη, την πρόοδο του τόπου και θα παρατείνει την περίοδο για έξοδο από την κρίση, με τη συνεπαγόμενη καθυστέρηση των διαδικασιών των δημοσίων έργων και επενδύσεων. Επιπλέον το ισχυρό σοκ των απολύσεων δεν μπορεί να απορροφηθεί άμεσα από τον ιδιωτικό τομέα, πόσο μάλλον όταν διώκεται και αυτός με τις επερχόμενες ρυθμίσεις του φορολογικού.
Ειδικά για τους συναδέλφους Μηχανικούς που υπηρετούν με συμβάσεις έργου πρέπει να αναφερθεί ότι υπήρχε το μειονέκτημα ότι οι συμβάσεις τους δεν τελούσαν υπό τον έλεγχο του ΑΣΕΠ. Από την άλλη όμως είχαν το πλεονέκτημα της ταχύτητας, που είναι σημαντικός παράγοντας για τις προθεσμίες και το χρονοδιάγραμμα των έργων που χρηματοδοτούνταν από κοινοτικά πλαίσια στήριξης. Επίσης, σε αντίθεση με τις συμβάσεις ορισμένου χρόνου του Ν.3051/2002 που υπαγόταν στον έλεγχο του ΑΣΕΠ, είναι δυνατή η άμεση και ευκολότερη ανανέωση τους, εξασφαλίζοντας ομαλότητα και συνέχεια στην εκτέλεση των έργων μέχρι την περαίωση τους. Από την άλλη ο Ν.3051/2002 για τις συμβάσεις ορισμένου χρόνου επιτρέπει την ανανέωση των συμβάσεων μόνο κατ’ εξαίρεση και μόνο για προσωπικό προγραμμάτων ή έργων που χρηματοδοτούνται από διεθνείς οργανισμούς ή ερευνητικά προγράμματα, μετά πάντα από έγκριση. Σε κάθε περίπτωση το μεγάλο πρόβλημα των συμβάσεων ορισμένου χρόνου ήταν και παραμένει η ταχύτητα καθώς τα προσωρινά αποτελέσματα που βγάζει ο φορέας που διενεργεί το διαγωνισμό αποστέλλονται για έγκριση στο ΑΣΕΠ, προκειμένου να προκύψουν οι τελικοί πίνακες. Η αλλαγή των πινάκων διοριστέων από το ΑΣΕΠ είναι πολύ συχνή και σε περιπτώσεις συμβάσεων ορισμένου χρόνου δεν νοείται να προσληφθεί κάποιος με προσωρινά αποτελέσματα αφού τότε θα έχει πληρωθεί χρήματα που προοριζόταν για ορισμένο χρονικό διάστημα και θα έπρεπε να έχει πληρωθεί άλλος.
Πολλοί συνάδελφοι Μηχανικοί επέλεξαν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στο Δημόσιο τομέα, με συμβάσεις έργου, αφήνοντας, προσωρινά, το ελεύθερο επάγγελμα. Η επιλογή τους αυτή έγινε με σκοπό την ανταλλαγή τεχνογνωσίας με το Δημόσιο, εις όφελος του Δημοσίου αλλά της μελλοντικής τους σταδιοδρομίας, είτε πάλι ως ελεύθεροι επαγγελματίες είτε συνεχίζοντας στο Δημόσιο. Επιπλέον η συνεχής παρουσία του ίδιου προσώπου στην πορεία υλοποίησης ενός έργου διασφάλιζε την ομαλή συνέχεια υλοποίησης του. Αυτό το τελευταίο είναι ένα στοιχείο ελκυστικό για τους επαγγελματίες Μηχανικούς του ιδιωτικού τομέα. Δηλαδή η συνεισφορά τους στην υλοποίηση και ολοκλήρωση ενός μεγάλου έργου, χωρίς διακοπές. Από την άλλη οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου ήταν λιγότερο δελεαστικές για τον ελεύθερο επαγγελματία καθώς ο χρόνος των 8 μηνών ήταν καθόλα ανεπαρκής για το συνήθη μέγεθος των διαδικασιών των έργων.
Με βάση τους σχεδιασμούς που έχουμε θέσει ως χώρα κράτος – μέλος της Ε.Ε. και μετά τις συγκυρίες της οικονομικής κρίσης είναι πλέον επιτακτική η ανάγκη για τη δημιουργία συνθηκών αυτοτροφοδοτούμενης ανάπτυξης. Οι συνθήκες αυτές επιβραδύνονται από το σχεδιαζόμενο άμεσο πλήγμα απώλειας στελεχών, συναδέλφων Μηχανικών, στις Υπηρεσίες της Περιφέρειας, των ΟΤΑ Α’ και Β΄ βαθμού. Επιπλέον επειδή βάση του Συντάγματος (άρθρο 101) η διοίκηση του κράτους  οργανώνεται κατά το αποκεντρωτικό σύστημα και ενόψει της νέας διοικητικής μεταρρύθμισης και επειδή ισχύει η αρχή της επικουρικότητας είναι ανεξήγητη η επερχόμενη αποδυνάμωση των Υπηρεσιών, σε ανθρώπινους πόρους. Τα παραπάνω γίνονται εφιαλτικά σενάρια αν αναλογιστούμε και την εφαρμογή τους στην έναρξη της νέας προγραμματικής περιόδου ΕΣΠΑ 2007-2013. Τυχόν καθυστερήσεις και απώλεια απορρόφησης πόρων θα είναι εγκληματική για το μέλλον της χώρας.
Μετά από τα παραπάνω το ΤΕΕ-ΤΑΚ, ως θεσμοθετημένος Σύμβουλος της εκάστοτε Κυβέρνησης, επισημαίνει ότι :

Π Ρ Ο Τ Α Σ Ε Ι Σ   Γ Ι Α   Τ Ι Σ   Σ Υ Μ Β Α Σ Ε Ι Σ
1.    Συμφωνούμε να μη γίνει, πλέον στο μέλλον, καμία μονιμοποίηση συμβασιούχων με νομοθετικές ρυθμίσεις ή μετατροπή συμβάσεων σε αορίστου χωρίς διαγωνισμό, σύμφωνα με όσα προβλέπονται από το Ν.2190/94, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί και ισχύει σήμερα.
2.    Σε καμία περίπτωση να μην υπάρξει Σύμβαση Έργου, που να μην ανανεωθεί, ενόψει του ΕΣΠΑ, καθώς το πλήγμα που θα δημιουργηθεί στις Υπηρεσίες από την απώλεια προσωπικού θα έχει άμεσες επιπτώσεις στην έγκαιρη απορρόφηση κοινοτικών κονδυλίων. Επιπλέον από αυτή την καθυστέρηση θα πληγεί και ο ιδιωτικός τομέας που σχετίζεται άμεσα με την παραγωγή των Δημοσίων Έργων και που ούτως ή άλλως αδυνατεί να απορροφήσει το κύμα των Μηχανικών και των υπόλοιπων ειδικοτήτων που θα απολυθούν από το Δημόσιο.
3.    Προτείνουμε για τις Συμβάσεις Έργου, που αφορούν Μηχανικούς και άλλες ειδικότητες που σχετίζονται άμεσα με τα Δημόσια Έργα, να ανανεώνονται συνεχώς, εφόσον υπάρχει αυτή η δυνατότητα, μέχρις ότου προσληφθεί με μόνιμη σχέση εργασίας, μετά από προκήρυξη, αντίστοιχης ειδικότητας υπάλληλος. Στην περίπτωση αυτή θα πρέπει να υπάρχει κενή οργανική θέση και να καλύπτονται οι ανάγκες για τις οποίες καταρτίστηκε η Σύμβαση Έργου.
4.    Είναι άδικο και αναξιοκρατικό να διαρρέει, δια στόματος του Κυβερνητικού Εκπροσώπου κου Πεταλωτή, ότι θα εξετασθούν ποιες Συμβάσεις Έργου εξυπηρετούν πάγιες και διαρκείς ανάγκες. Είναι παράνομο και πάνω από όλα αντισυνταγματικό (άρθρο 103 παρ. 7&8), αφού θα πρόκειται για μετατροπή συμβάσεων, εμμέσως ή αμέσως είναι ηθικά απαράδεκτο. Άλλωστε με βάση το Ν.2112/1920 απαγορεύεται η κάλυψη πάγιων και διαρκών αναγκών με συμβάσεις και ως εκ τούτου οι Συμβάσεις που αναφέρεται ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος θα έπρεπε να έχουν κηρυχθεί παράνομες και όχι να επιβραβευτούν. Με δεδομένο αυτό χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής φορείς που έβαλαν συναδέλφους σε τέτοιες διαδικασίες να αποδείξουν δηλαδή ότι πληρούν πάγιες και διαρκείς ανάγκες ενώ είχαν προσληφθεί με συμβάσεις. Το αποτέλεσμα ήταν να χάσουν χρόνο και χρήμα για τα μικροπολιτικά παιχνίδια τοπικών αφεντάδων.
5.    Πρέπει να ενισχυθεί άμεσα το ΑΣΕΠ με ικανό προσωπικό ώστε να επιταχυνθούν οι διαδικασίες και να μην παρατηρούνται οι συνήθεις καθυστερήσεις των 3 και πλέον ετών για την ανάρτηση των τελικών πινάκων διοριστέων.
6.    Απαιτείται στα πλαίσια της καλής πίστης να υπάρξει δέσμευση για εγγραφή στον Προϋπολογισμό, που θα κατατεθεί προς ψήφιση, κονδυλίων για την πρόσληψη Μηχανικών στο Δημόσιο με μόνιμη σχέση εργασίας, κατηγορίας ΠΕ, σε ποσοστό 20 % ,τουλάχιστον, των Συμβάσεων Έργου.

Π Ρ Ο Τ Α Σ Ε Ι Σ   Γ Ι Α   Τ Ι Σ   Π Ρ Ο Σ Λ Η Ψ Ε Ι Σ
Όσο αφορά τις επερχόμενες ρυθμίσεις για την πρόσληψη μόνιμου προσωπικού και την νομοθετική πρωτοβουλία με τίτλο «Αναμόρφωση Συστήματος Προσλήψεων και Καθολική Υπαγωγή τους στον πλήρη έλεγχο του ΑΣΕΠ», σημειώνουμε τα εξής:
 
1.    Είναι θετική η υπαγωγή στο ΑΣΕΠ φορέων που μέχρι σήμερα δεν τελούσαν υπό τον έλεγχο του. Ωστόσο μέχρι σήμερα το μόνιμο προσωπικό προσλαμβανόταν στο Δημόσιο με διαδικασίες ΑΣΕΠ και οι εξαιρέσεις αφορούσαν κυρίως τον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Συνεπώς περιπτώσεις σύστασης φορέων όπως αυτή του Ν.2372/1996 που δεν τελούσαν υπό τον έλεγχο του ΑΣΕΠ πρέπει να αποκλειστούν.
2.    Είναι θετική η κατάργηση της συνέντευξης για το λόγο ότι είχε μετατραπεί σε μέσο αλλοίωσης αποτελεσμάτων των πινάκων διορισμού. Πιστεύουμε ότι μια πιο ορθή εφαρμογή θα ήταν η επιτροπή που διεξάγει την συνέντευξη να αποφαίνεται για την ψυχική υγεία και βεβαίωση των βασικών δεξιοτήτων που ισχυρίζεται που ισχυρίζεται ότι κατέχει ο υποψήφιος.
3.    Η κατάργηση της επιπλέον μοριοδότησης για δεύτερο μεταπτυχιακό τίτλο έχει θετική χροιά, παρόλο που εκθέτει τον πρόεδρο του Τ.Ε.Ε. κ. Αλαβάνο που όπως μας είχε δηλώσει προ λίγο καιρό ο 5ετής κύκλος σπουδών θα αναγνωριστεί ως βασικός τίτλος σπουδών με Msc. Συνεπώς με βάση τα παραπάνω Μεταπτυχιακές Σπουδές μετά τον 5ετή κύκλο σπουδών δεν θα έχουν κανένα νόημα, όσο αφορά πάντα τη μοριοδότηση. Σε κάθε περίπτωση αυτό είναι ένα καλό μέσο να χτυπηθεί η βιομηχανία μεταπτυχιακών που έχει στηθεί τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας με αποτέλεσμα οι νέοι να βρίσκονται σε ένα διαρκή αγώνα για απόκτηση επιπλέον τίτλων. Συγκεκριμένα θα πρέπει να υπάρξουν διορθωτικές κινήσεις που να μην αδικείται κανένας και για να γίνει αυτό θα πρέπει, ίσως, να τεθεί υπό συζήτηση το θέμα της αξιολόγησης και κατά πόσο ένα επιπλέον μεταπτυχιακό είναι χρήσιμο για την προκηρυσσόμενη θέση.
4.    Η κατάργηση της προσαύξησης της μοριοδότησης για προϋπηρεσία στο δημόσιο παρουσιάζει πολλά προβλήματα και είναι αμφιλεγόμενη. Αρκεί να αναλογιστούμε ένα απλό παράδειγμα. Η μια περίπτωση αφορά υποψήφιο που είχε οικονομική στήριξη από το σπίτι του και κατάφερε με πολύ κόπο να αποκτήσει διδακτορικό τίτλο. Κατά γενική ομολογία ένας διδακτορικός τίτλος δεν αποκτάται με παράλληλη ενασχόληση αλλά με αποκλειστική και διαρκή απασχόληση με το αντικείμενο και το θέμα της διδακτορικής διατριβής. Από την άλλη ο άλλος υποψήφιος δεν είχε την οικονομική υποστήριξη για να προχωρήσει σε διδακτορικό τίτλο. Συνεπώς εργάστηκε στο αντικείμενο που σπούδασε αποκτώντας σημαντική εμπειρία. Με βάση την προτεινόμενη νομοθετική ρύθμιση ο δεύτερος υποψήφιος αδικείται. Ο λόγος είναι ότι στον πρώτο αναγνωρίζεται, ορθά, ο Διδακτορικός τίτλος στον δεύτερο υποψήφιο όμως δεν αναγνωρίζεται η ενασχόληση του με το αντικείμενο της θέσης που προκηρύσσεται.
5.    Με την αύξηση του ποσοστού θέσεων που πληρώνονται χωρίς την προσμέτρηση εμπειρίας σε 50% ο δημόσιος τομέας χάνει σε μεγάλο στελέχη με σημαντική εμπειρία που θα μπορούσαν να προσφέρουν άμεσα τις υπηρεσίες τους.
6.    Πρέπει να διασφαλιστεί και ο κοινωνικός χαρακτήρας του Δημοσίου τομέα. Π.χ. η ποσόστωση του 20% στην περίπτωση των Πολυτέκνων και 10% στους τρίτεκνους. Σύμφωνα με την ποσόστωση οι θέσεις που προκηρύσσονταν καταλαμβανόταν από Πολύτεκνους και Τρίτεκνους σε ποσοστό 20 και 10% αντίστοιχα. Και εδώ όμως υπήρχε και συνεχίζει να υπάρχει μια αδικία. Έστω ότι η προκήρυξη προβλέπει την πρόσληψη 5 υποψηφίων. Συνεπώς η μια θέση θα καταληφθεί από μέλος πολύτεκνης οικογένειας και οι υπόλοιπες από με γενική σειρά. Αν ένας δεύτερος υποψήφιος, μέλος πολύτεκνης οικογένειας, είχε περισσότερα μόρια από τους υπόλοιπους 4 της γενικής σειράς τότε αυτός δεν θα ήταν στους διοριστέους γιατί θα συμμετείχε στην ειδική κατηγορία της ποσόστωσης των πολυτέκνων και όχι στη γενική σειρά.
7.    Πρέπει να επανεξεταστεί η βασική γνώση Η/Υ σε όλες τις Πολυτεχνικές Σχολές. Συγκεκριμένα το πρόβλημα που δημιουργείται είναι άνευ ουσίας αφού όλα σχεδόν τα μαθήματα στο Πολυτεχνείο απαιτούν από τον φοιτητή να γνωρίζει σε βάθος τη χρήση Η/Υ. Στη συνέχεια με «λεπτή» εφαρμογή των διατάξεων οι Πρυτανικές Αρχές είναι δυνατό να μην χορηγήσουν, μετά από απόφαση, σχετικό πιστοποιητικό με προαπαίτηση, για να γίνει αυτό, την παρακολούθηση συγκεκριμένων μαθημάτων, κατ’ επιλογή.

Μετά από τα παραπάνω παρακαλούμε για τις ενέργειες σας και σας δηλώνουμε ότι θα είμαστε αντιμέτωποι σε κάθε ρύθμιση που δημιουργεί το αίσθημα της διάκρισης, της αδικίας, της μεροληψίας και βλάπτει το Δημόσιο Συμφέρον. Ακόμα και αν αυτή γίνεται με πρόφαση την αξιοκρατία.

Από τον παρακάτω σύνδεσμο μπορείτε να κατεβάσετε το πλήρες κείμενο της απόφασης