Εργαζόμενοι Συνάδελφοι,
Μισθωτοί του ιδιωτικού τομέα – Αυτοαπασχολούμενοι – Μικροεπαγγελματίες κατασκευαστές – Δημόσιοι υπάλληλοι

Οι εκλογές στο Σ.Π.Μ.Ε. διεξάγονται σε μια δύσκολη περίοδο, όπου τα λαϊκά στρώματα βρίσκονται αντιμέτωπα με πρόσθετα βάρη, στο όνομα της οικονομικής κρίσης. Οι εργαζόμενοι πολιτικοί μηχανικοί, βιώνουν ήδη τις συνέπειες της προσπάθειας των καπιταλιστών και των πολιτικών τους εκπροσώπων (κυβερνητικών και “αντιπολιτευτικών”) να μεγιστοποιήσουν την εκμετάλλευση της εργατικής τάξης για να ξεπεράσουν την κρίση με αύξηση των κερδών τους. Προσπαθούν να σπείρουν συγχύσεις για τα αίτια, να κρύψουν δηλαδή ότι η κρίση είναι προϊόν της ίδιας της φύσης του εκμεταλλευτικού καπιταλιστικού συστήματος, κρίση υπερσυσσώρευσης κεφαλαίου και προϊόντων.  Ολοένα περισσότεροι εργαζόμενοι συνάδελφοι βιώνουν καθημερινά τις τραγικές συνέπειες από:
–    την μεγάλη συρρίκνωση της οικοδομικής δραστηριότητας που όλο το προηγούμενο διάστημα είχε εγκλωβιστεί σκόπιμα στα γρανάζια του τοκογλυφικού τραπεζικού κεφαλαίου, εξασφαλίζοντας τεράστια κέρδη στους τραπεζικούς ομίλους,
–    τον δραστικό περιορισμό του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων και την σαρωτική επέκταση των ΣΔΙΤ σε πάσης φύσης έργα και υπηρεσίες με σταθερή στόχευση την εξασφάλιση υπερκερδών στους κατασκευαστικούς ομίλους
–    την ένταση της επίθεσης στα εργασιακά δικαιώματα των μισθωτών, ιδιαίτερα αυτών με Δ.Π.Υ., με καταστρατήγηση συλλογικών συμβάσεων, επέκταση των ελαστικών μορφών απασχόλησης, και ιδιαίτερα το τελευταίο διάστημα με τις απολύσεις πολλών συναδέλφων, που ζωντανεύουν το φάντασμα της ανεργίας στον κλάδο
–    την πολύπλευρη επίθεση που με όχημα την ευρωενωσιακή πολιτική για την παιδεία,  υποβαθμίζει τα πτυχία και τα αποσυνδέει από την πρόσβαση στο επάγγελμα, αναδιαρθρώνει συνολικά την ανώτατη εκπαίδευση για την παραγωγή ενός φτηνού, στενά καταρτισμένου προσωπικού, χωρίς γνώσεις και δικαιώματα, πλήρως εκμεταλλεύσιμο από το μεγάλο κεφάλαιο.

Συνάδελφοι,  
μπροστά στην κατάσταση αυτή μπορούμε και πρέπει να αντιδράσουμε. Δεν υπάρχουν περιθώρια για αυταπάτες που έντεχνα καλλιεργούν οι άλλες πολιτικές δυνάμεις που εκπροσωπούνται στον ΣΠΜΕ. Εχει ωριμάσει η συνείδηση σε πολλούς συναδέλφους, κυρίως σε μισθωτούς και αυτοαπασχολούμενους ότι:

Δεν θα πληρώσουμε τη Κρίση, μόνο αν απαντήσουμε με Αντεπίθεση και Πάλη ταξική!

Με γνώμονα λοιπόν τα συμφέροντά τους και από την σκοπιά της ολόπλευρης ικανοποίησης των αναγκών τους οι εργαζόμενοι συνάδελφοι πρέπει να κρίνουν την στάση του ΣΠΜΕ το προηγούμενο διάστημα. Αν δηλαδή τους βοήθησε στην διεκδίκηση του πλούτου που παράγουν, ή αν βοήθησε τις πολιτικές που διαιωνίζουν και εντείνουν την εκμετάλλευση, που γιγαντώνουν την ληστεία σε βάρος τους και σε βάρος των άλλων λαϊκών στρωμάτων της κοινωνίας. Ο απολογισμός για το προηγούμενο διάστημα, είναι αμείλικτος δείχνοντας ότι σε κάθε φάση, για κάθε ζήτημα, η πολιτική του συλλόγου ήταν στο δρόμο της συνδιαχείρισης με την πολιτική εξουσία, μια στάση που όχι μόνο δεν βάζει εμπόδια αλλά αντίθετα στρώνει το χαλί στις αντιλαϊκές πολιτικές. Είναι πολλά τα παραδείγματα: Ολόκληρη την εποχή που οι εργαζόμενοι συνάδελφοι έδιναν πολύμορφους δυναμικούς αγώνες υπερασπίζοντας τα ασφαλιστικά δικαιώματά τους η πλειοψηφία στο ΔΣ δεν άρθρωνε κουβέντα κατά του Ν.3518/’06 που εδραίωσε την ανταποδοτικότητα στο ΤΣΜΕΔΕ, εκτίναξε στα ύψη τις εισφορές, έστρωσε το δρόμο για την παραπέρα αντιδραστική ενσωμάτωσή του στο ενιαίο ταμείο. Τις ώρες που οι μισθωτοί συνάδελφοι, μέσα από το Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών, έδιναν σκληρούς αγώνες για αξιοπρεπείς συλλογικές συμβάσεις εργασίας που να καλύπτουν και τους μισθωτούς με Δ.Π.Υ., συρόμενοι μάλιστα από την εργοδοσία και τον κυβερνητικό συνδικαλισμό του ΣΤΥΕ στα δικαστήρια, το ΔΣ του ΣΠΜΕ (όπως και η ηγεσία του ΤΕΕ) απέφευγε να τους υποστηρίξει βοηθώντας αντικειμενικά τα συμφέροντα των εργοδοτών. Το τελευταίο διάστημα που μισθωτοί και αυτοαπασχολούμενοι πλήττονται σκληρά από την οικονομική κρίση, η πλειοψηφία του ΣΠΜΕ, αντι για αγωνιστικές παρεμβάσεις υπεράσπισης, οργάνωνε πολυτελείς φιέστες κοπής πίτας χλευάζοντας ουσιαστικά τις αγωνίες χιλιάδων συναδέλφων.
Η παραπάνω πολιτική  του ΣΠΜΕ ήταν καρπός μιας επι της ουσίας συναίνεσης όλων των άλλων παρατάξεων (ΔΚΜ & ΔΑΠ, ΠΑΣΚ & ΔΗΠΑΜ, ΣΥΝεργασία, ΕΛΕΜ) που εκπροσωπούνται στο ΔΣ. Από κοινού και κόντρα στην Πανεπιστημονική, υποβάθμισαν το θεσμό των Γενικών Συνελεύσεων, βασικό κύτταρο ζωής και δράσης στους μαζικούς συλλόγους. Επέβαλαν μάλιστα, για άλλη μια φορά, την παραβίαση του Καταστατικού του Συλλόγου παρατείνοντας αυθαίρετα τη θητεία του ΔΣ κατά ένα οκτάμηνο. Ο χαρακτηρισμός μας για “παρατάξεις του ευρωμονόδρομου” δεν είναι δογματικός αφορισμός ή προσπάθεια ανεδαφικού διαχωρισμού μας από τις άλλες παρατάξεις. Είναι απλή αντικειμενική κατάταξη μιας επι της ουσίας κοινής πολιτικής που, μέσα από τις Πρασινογάλανες κυβερνήσεις αλλά και με την πολύτιμη αρωγή ΣΥΝαινετικών στάσεων που καλλιεργούν αυταπάτες, πλήττουν τα λαϊκά συμφέροντα. Πέραν των παρατάξεων αυτών, η Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση, που συμμετείχε στις προηγούμενες εκλογές (χωρίς εκλογή στο ΔΣ), με τα δείγματα γραφής που κατέθεσε στην εκλογικοαπολογιστική συνέλευση (16/2), αλλά και με τη στάση της σε άλλους φορείς, έδειξε, ότι τα “ράσα δε κάνουν τον παπά”, ότι δεν έχει διάθεση να κινηθεί σε ουσιαστική κόντρα με τον αστερισμό των παρατάξεων του ευρωμονόδρομου.
Το προηγούμενο διάστημα, οι εργαζόμενοι συνάδελφοι προάσπισαν αγωνιστικά τα συμφέροντά τους μέσα από εργασιακούς συλλόγους και σωματεία που τους εκπροσωπούν. Ενίσχυσαν το Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών, οργάνωσαν και συμμετείχαν δυναμικά σε Επιτροπές Αγώνα που έδειξαν στη πράξη οτι μπορούν να έχουν ταξικό προσανατολισμό υπεράσπισης των συμφερόντων μισθωτών και αυτοαπασχολούμενων συναδέλφων. Η αλλαγή των συσχετισμών στον ΣΠΜΕ,  μπορεί να είναι καταλυτική ώστε στους μεγάλους αγώνες που έρχονται, ο Σύλλογος να μην σταθεί αντιμέτωπος με τη δυναμική των εργαζόμενων συναδέλφων, αλλά, στο βαθμό που οι συσχετισμοί το επιτρέψουν, να βρεθεί ακόμα και στο πλευρό τους.
Στην κρίσιμη περίοδο που διανύουμε δεν μπορεί να υπάρξει αποτελεσματική παρέμβαση του λαϊκού παράγοντα χωρίς να φωτίζονται τα πραγματικά αίτια της αναπαραγωγής και της διόγκωσης των προβλημάτων. Χωρίς να αναδεικνύεται ότι πραγματική αιτία είναι η ταξική πολιτική που εφαρμόζεται και που ανεξάρτητα από γαλάζιες ή πράσινες φορεσιές βαδίζει με συγκεκριμένο κριτήριο: την ένταση της εκμετάλλευσης των εργαζόμενων γιατί μόνο μέσω αυτής εξασφαλίζονται κέρδη για το κεφάλαιο και συνεχής συγκέντρωση του παραγόμενου πλούτου στις τσέπες των μονοπωλιακών ομίλων.
Η ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ λοιπόν, απολογούμενη για τη στάση της στην προηγούμενη θητεία, ήταν η  “Αλλη Φωνή”  στο Δ.Σ. Έφερνε στο τραπέζι θέσεις–προτάσεις για τα καυτά προβλήματα των συναδέλφων (ασφαλιστικό, υποβάθμιση, επαγγελματικά-εργασιακά δικαιώματα, φορολογικό ν/σ, οικονομική κρίση κλπ) από την πλευρά της ταξικής υπεράσπισης μισθωτών και αυτοαπασχολούμενων. Κάθε φορά όμως, οι εισηγήσεις της παραμερίζονταν για να προωθηθούν ανακοινώσεις-διαμάντια της συνδιαχειριστικής λογικής που ψηφίζονταν από τις άλλες παρατάξεις. Υπερασπίστηκε με συνέπεια μια γραμμή συμπόρευσης του Συλλόγου με το ταξικό εργατικό κίνημα και το ΠΑΜΕ, αλλά και τους πραγματικούς φορείς συνδικαλιστικής εκπροσώπησης των εργαζόμενων μηχανικών (Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών, Εργασιακά Σωματεία κλπ). Αναζήτησε μορφές συσπείρωσης και πάλης που να υπερβαίνουν τους αρνητικούς συσχετισμούς στο ΔΣ (Επιτροπή Αγώνα για το Ασφαλιστικό, κλπ).

Συνάδελφοι,
είναι φανερό ότι ιδιαίτερα τώρα μπορεί και πρέπει να ενισχυθεί ο ταξικός πόλος Αντίστασης και Πάλης, και στον χώρο των πολιτικών μηχανικών. Να διαλυθούν αυταπάτες για τον ρόλο του ΣΠΜΕ, να μπουν εμπόδια στην πολιτική της πλειοψηφίας του που βλάπτει τα συμφέροντά μας. Η αλλαγή των συσχετισμών με την αποφασιστική ενίσχυση της Πανεπιστημονικής θα συμβάλλει σ΄αυτή τη κατεύθυνση.
Δυναμικά λοιπόν, μέσα & έξω από τον ΣΠΜΕ, για την ολόπλευρη ικανοποίηση των αναγκών μας, στηρίζουμε το ΠΛΑΙΣΙΟ ΠΑΛΗΣ μας που μεταξύ άλλων περιλαμβάνει:
•    Ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς, στη βάση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών, με στήριξη του πλαισίου του ΠΑΜΕ. Έμπρακτη στήριξη του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών, για την υπογραφή Σ.Σ.Ε. σε αυτή την κατεύθυνση και την επέκταση σε πανελλαδικό επίπεδο της κάλυψης των μισθωτών τεχνικών με ΔΠΥ. Πλήρης-σταθερή εργασία για όλους. Κατάργηση των ελαστικών μορφών απασχόλησης. 35ωρο-5θήμερο-7ωρο.. ΟΧΙ στις ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ.
•    Αποκλειστικά Δημόσια Καθολική Υποχρεωτική Κοινωνική Ασφάλιση. Φραγμός σε κάθε μορφή ληστείας των αποθεματικών, μέσω του Χρηματιστηρίου, κλπ. Κατάργηση των αντιασφαλιστικών νόμων 3655/2008, 3518/2006 και όλων των αντιασφαλιστικών νόμων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Μετατόπιση των ασφαλιστικών βαρών στην εργοδοσία και το κράτος. Αμεση αποδέσμευση του ΤΣΜΕΔΕ από τη Τράπεζα Αττικής και το Χρηματιστήριο. Άμεση γενναία μείωση των εισφορών, έκπτωση 50% για τους κάτω 5ετίας μηχανικούς. Πλήρης κάλυψη των στρατευμένων και μεταπτυχιακών φοιτητών και ερευνητών από την πολιτεία.
•    Άμεση μείωση των επιτοκίων για στεγαστικά και καταναλωτικά δάνεια σε βάρος των κερδών των τραπεζικών ομίλων. Πάγωμα όλων των δανείων για τους ανέργους. Κατάργηση του ανατοκισμού σε όλα τα δάνεια. Διακοπή κάθε πλειστηριασμού-κατάσχεσης περιουσιακών στοιχείων εργαζομένων για χρέη στεγαστικών δανείων κύριας κατοικίας. Άτοκα στεγαστικά δάνεια για νέα ζευγάρια για κύρια κατοικία.
•    Ριζική αύξηση των άμεσων κατασκευαστικών προγραμμάτων του ΟΕΚ και αναβάθμιση της ΔΕΠΟΣ. Διασφάλιση ευνοϊκών όρων δανειοδότησης για όσους εργαζόμενους δε μπορούν να καλύψουν άμεσα τα συγκεκριμένα κατασκευαστικά προγράμματα. Άμεση ανάπτυξη κρατικών προγραμμάτων για την Αντισεισμική Θωράκιση με πλήρη & ουσιαστικό έλεγχο σε όλα τα  Δημόσια κτίρια της χώρας. Στελέχωση των φορέων με άμεσες προσλήψεις Πολιτικών Μηχανικών. Προγραμματισμός και εκτέλεση όλων των έργων αντιπλημμυρικής προστασίας που απαιτούνται σύμφωνα με τα σύγχρονα πραγματικά δεδομένα. Ουσιαστικά προγράμματα αποκατάστασης των πυροπλήκτων.  
•    Πραγματική αύξηση των νομικά κατοχυρωμένων κατώτατων Αμοιβών Μελετών και Επιβλέψεων ιδιωτικών έργων. Ιδιαίτερη  αύξηση των αμοιβών Στατικών Επιβλέψεων που βρίσκονται απαράδεκτα χαμηλά σε σχέση με την απαιτούμενη εργασία, και τον   κρίσιμο ρόλο της για την ασφάλεια των κατασκευών.  Όχι στην υποχρεωτική ασφάλιση των μελετών. Καμιά μετακύλιση της κρατικής και εργοδοτικής ευθύνης στις πλάτες των μελετητών, επιβλεπόντων μηχανικών και των τεχνικών ασφάλειας.
•    Αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν Παιδεία -Υγεία – Πρόνοια. Καμιά εφαρμογή των αντιδραστικών κοινοτικών οδηγιών, όπως η 2005/36, που υποβαθμίζουν τους τίτλους σπουδών και ισοπεδώνουν τα μορφωτικά δικαιώματα των εργαζόμενων μηχανικών. Ενιαία, αποκλειστικά Δημόσια, Ανώτατη Εκπαίδευση, χωρίς διακρίσεις σε ΑΕΙ-ΤΕΙ, 5ετούς διάρκειας, ανά βασική ειδικότητα μηχανικού. Το δίπλωμα, μοναδική προϋπόθεση για την άσκηση του επαγγέλματος. Κατάργηση των εξετάσεων ΤΕΕ για άδεια άσκησης επαγγέλματος. Να σταματήσουν τώρα τα σχέδια της ηγεσίας του ΤΕΕ για δημιουργία εξεταστικού κέντρου πιστοποίησης, που με πρόσχημα τον δήθεν έλεγχο των πτυχιούχων του εξωτερικού ενισχύει πανηγυρικά την αποσύνδεση πτυχίου & επιπέδου σπουδών από το επάγγελμα,  όπως προωθεί η Ε.Ε.   
•    Ενιαίος Κρατικός Φορέας Κατασκευών για όλες τις φάσεις παραγωγής των έργων, που θα κατοχυρώνει το δημόσιο έργο και τη λαϊκή κατοικία σαν κοινωνικά αγαθά και όχι σαν εμπορεύματα και θα αξιοποιεί σχεδιασμένα το σύνολο του παραγωγικού δυναμικού με κριτήριο την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών. Μέσω αυτού, υλοποίηση προγραμμάτων λαϊκής στέγης, δημιουργία ασφαλών, σύγχρονων και φθηνών κατοικιών, προγραμμάτων αντιπλημμυρικών έργων και έργων αντισεισμικής θωράκισης, κλπ.

 Συνάδελφοι, Εργαζόμενοι Πολιτικοί Μηχανικοί,
•    Αυτές τις ΚΡΙΣΗμες ώρες, με ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ & ΠΑΛΗ, φέρτε στο προσκήνιο τα ΔΙΚΑ σας ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ.
•    Στον αντιλαϊκό ευρωμονόδρομου και τους υπηρέτες του, αντιτάξτε το ΔΙΚΟ σας ΔΡΟΜΟ, ενισχύοντας το  ταξικό μέτωπο πάλης στους μηχανικούς, σε  συμπόρευση με το ταξικό εργατικό κίνημα και το ΠΑΜΕ.  
•    Δείξτε τη  ΔΥΝΑΜΗ σας ΑΛΛΑΖΟΝΤΑΣ τους ΣΥΣΧΕΤΙΣΜΟΥΣ και στον ΣΠΜΕ.

ΕΝΙΣΧΥΣΤΕ  στις εκλογές  αποφασιστικά την