Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΟΥ αρθρ. 152 ΔΙΚΑΙΩΝΕΙ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΥΣ ΠΟΥ ΑΣΚΗΣΑΝ ΠΡΟΣΦΥΓΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΕΚΤΕΛΕΣΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΕΡΓΟΥ

 
amak
 
 
Η Επιτροπή του αρθρ. 152 του Ν.3463/2006 της Περιφέρειας Κρήτης, ακυρώνοντας απόφαση του Γεν. Γραμματέα της Περιφέρειας, έκανε δεκτές προσφυγές που στρεφόταν κατά απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου Ηρακλείου. Με την απόφαση αυτή είχε οριστεί μέλος του Δ.Σ. της Δημοτικής Επιχείρησης (Προϊσταμένη Αρχή),  να ασκεί καθήκοντα  Διευθυντή και Προϊσταμένου της Δ/νουσας Υπηρεσίας της  Επιχείρησης, στην εκτέλεση του έργου του Πολιτιστικού Κέντρου.
ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ Η ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΗ ΑΣΚΗΣΗ ΔΥΟ ΡΟΛΩΝ
Η Επιτροπή, επιχειρηματολογώντας με βάση το Ν. 3669/2008, «κωδικοποίηση της νομοθεσίας κατασκευής δημοσίων έργων» και επικαλούμενη την αρχή της αμεροληψίας της Διοίκησης που δεν επιτρέπει να συμπίπτουν στο ίδιο πρόσωπο οι ιδιότητες του κρίνοντος και του κρινόμενου, συμπεραίνει ότι δεν είναι επιτρεπτή η άσκηση από το ίδιο φυσικό πρόσωπο των καθηκόντων της Διευθύνουσας Υπηρεσίας και της Προϊσταμένης Αρχής.
Πολύ μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η επίκληση από την Επιτροπή γενικής αρχής του διοικητικού δικαίου, (άρθρο 7 του κυρωθέντος με το άρθρο πρώτο του Ν. 2690/1999 ΦΕΚ Α΄ 45 του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας) και σχετικών αποφάσεων του ΣτΕ, σύμφωνα με τις οποίες τα όργανα της Διοίκησης, μονομελή ή συλλογικά, πρέπει να παρέχουν εγγυήσεις αμερόληπτης κρίσης, για να δημιουργείται στον διοικούμενο η πεποίθηση για το ανεπηρέαστο και το αδιάβλητο της πράξης που εκδίδεται από αυτά. Για την εφαρμογή της γενικής αυτής αρχής, δεν επιτρέπεται να συμμετέχει σε συλλογικό όργανο το οποίο έχει αποφασιστική αρμοδιότητα, ούτε καν πρόσωπο που μετείχε σε γνωμοδοτικό όργανο, τη γνώμη του οποίου λαμβάνει υπόψη το όργανο που αποφασίζει για την έκδοση της πράξης του, εκτός αν ο νόμος ορίζει ρητά το αντίθετο ή συνάγεται αυτό σαφώς από τις διατάξεις που ρυθμίζουν τα της συγκρότησης και λειτουργίας του συλλογικού οργάνου.
«ΕΝΝΟΜΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ» ΑΣΚΗΣΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΗΣ ΑΠΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΥΣ  
Πριν την εξέταση της ουσίας της προσφυγής, η Επιτροπή ήταν υποχρεωμένη να τοποθετηθεί στο θέμα της νομιμοποίησης των Δημοτικών Συμβούλων να την ασκήσουν.
Όπως γράψαμε σε προηγούμενο Ενημ. Δελτίο (2523/9-2-09) με τίτλο «Μπροστά στο νόμο είμαστε όλοι άνισοι!» το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους  γνωμοδότησε πρόσφατα (484/2008), ότι η ιδιότητα του επικεφαλής δημοτικής παράταξης ή του δημοτικού συμβούλου δεν αρκεί για να τεκμηριώσει το «έννομο συμφέρον» για άσκηση προσφυγής ενώπιον του Γ.Γ. της Περιφέρειας, σύμφωνα με τα άρθρα 150 και 151 του Κώδικα Δήμων Κοινοτήτων. Τη γνωμοδότηση αυτή είχε επικαλεστεί η Α΄βαθμια Επιτροπή για να απορρίψει την προσφυγή.
Η Β΄βάθμια Επιτροπή διαφωνώντας με την παραπάνω γνωμοδότηση και με την Α΄θμια Επιτροπή, επισημαίνει καταρχήν ότι ο Ν.3463/2006, που κύρωσε το νέο Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων, ανέτρεψε πάγιο νομοθετικό καθεστώς που αποσκοπούσε στη μεγαλύτερη δυνατή συμμετοχή των δημοτών στην άσκηση ελέγχου στην λειτουργία των Ο.Τ.Α., αναγνωρίζοντας έννομο συμφέρον και δικαίωμα προσφυγής σε όλους τους δημότες. Παρ΄όλα αυτά  η Επιτροπή δέχεται ότι:
•    ο δημοτικός σύμβουλος έχει εύλογο ηθικό συμφέρον για την επικράτηση αρχών χρηστής διοίκησης, διαφάνειας κλπ και ότι αυτό μάλιστα αποτελεί υποχρέωσή του,
•    το έννομο συμφέρον των δημοτικών συμβούλων δεν συνάπτεται με τους πολιτικούς σκοπούς των παρατάξεών τους, αλλά θεμελιώνεται αυτοτελώς και αυτοδύναμα,
•    το δικαίωμα άσκησης προσφυγών των άρθρων 150 και 151 Κ.Δ.Κ. από τις μειοψηφούσες δημοτικές παρατάξεις αποτελεί το λειτουργικά αντίστοιχο δικαίωμα των δικαιωμάτων των οργάνων διοίκησης του Δήμου και τυχόν στέρηση του δικαιώματος αυτού από τις μειοψηφούσες δημοτικές παρατάξεις θα περιόριζε δραστικά τον ενεργό ρόλο τους κατά παράβαση της συνταγματικής αρχής της ισότητας.