Μπορεί να έχουμε εμπεδώσει στην προτεραιότητα που δίδεται στα θέματα της οικονομίας όμως κάποιε φορές η πραγματικότητα αναδεικνύει συμπεριφορές που σοκάρουν! Έτσι,  στις 9-7-08 διαβάσαμε στην ιστοσελίδα για τον τουρισμό dailytravelnews κάτι που περνά τα όρια της κοινής φαντασίας, έστω και εθισμένης στις νεοφιλελεύθερες λογικές. Έχοντας υπόψη το αξιοσημείωτο ποσοστό ευθύνης του τουρισμού για την επιβάρυνση των κατά τόπους περιβαλλοντικών δεικτών,  ο Ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Καθηγητής κ. Γιώργος Παπαστάμκος ζήτησε στοιχεία από την …Kομισιόν,  -αδιανόητο φαίνεται είναι να τα έχει η κυβέρνηση!- ως προς την “εισαγόμενη” περιβαλλοντική επιβάρυνση που υφίσταται η Ελλάδα, καθώς και άλλες ευρωπαϊκές χώρες υποδοχής τουριστών!
Μη χαρείτε για την περιβαλλοντική ευαισθησία του καθηγητή! Η ερώτηση έγινε για να προταθεί από τον ίδιο η εξεύρεση… αντισταθμισμάτων για τις χώρες υποδοχής μαζικού τουρισμού με τρόπο, ώστε να εξισορροπηθεί το εισαγόμενο περιβαλλοντικό χρέος!

Στο μεταξύ, ευθέως ανάλογη με την πληρότητα των τουριστικών καταλυμάτων στις τουριστικές περιοχές, είναι η έκδοση οικοδομικών αδειών το πρώτο δίμηνο του 2008. Ενώ στο σύνολο της χώρας εμφανίζει πτώση κατά 13,7%, στο Ν. Αιγαίο παρουσιάζει αύξηση κατά 18,9%, στο Β. Αιγαίο 6,5% και στην Κρήτη 7,0%. Σε επιφάνεια κτισμάτων η Κρήτη πρωταγωνιστεί με τη μεγαλύτερη αύξηση της τάξεως του 32,3% σε 294.300 τ.μ. από 222.500 τ.μ. το αντίστοιχο δίμηνο του 2007.
Αδιανόητο φαίνεται όμως να είναι, τόσο για την κυβέρνηση όσο και για τους εκλεγμένους εκπροσώπους είτε στο κοινοβούλιο, είτε στην τοπική αυτοδιοίκηση, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, να φανταστούν έστω, ότι στην τουριστική ανάπτυξη υπάρχουν και όρια και ότι αυτά μπορούν να τεθούν με το σχεδιασμό χρήσεων γης.
Έτσι, η «ζήτηση» των τουριστικών περιοχών είναι αντιστρόφως ανάλογη του ρυθμού σχεδιασμού τους, προφανώς για να διατηρείται το γνωστό σενάριο «να μη χαθεί καμιά ευκαιρία», αν και έχει γίνει σαφές ότι με τον τρόπο αυτό τελικά χάνονται όλες οι ευκαιρίες.
Σύμφωνα με στοιχεία της ιστοσελίδας «Χώρος» της ΚΕΔΚΕ, που τουλάχιστον για την Κρήτη δεν απέχουν πολύ από την πραγματικότητα, δέκα χρόνια μετά από την ψήφιση του οικιστικού νόμου 2508/97, κανείς δε φαίνεται να βιάζεται να ορίσει τον τρόπο ανάπτυξης των νησιών, με μέσον την  εκπόνηση ΣΧΟΟΑΠ.
Στα Επτάνησα εκπονούνται ΣΧΟΟΑΠ μόνο σε 2 από τους 12 Δήμους της Κέρκυρας και σε 2 από τους 5 της Κεφαλονιάς. Στο Β. Αιγαίο σε 1 από τους 4 Δήμους της Λήμνου, σε κανένα από τους 13 της Λέσβου, τους 8 της Χίου και τους 4 της Σάμου. Εξαίρεση αποτελεί η Ικαρία όπου και στους 3 Δήμους εκπονούνται ΣΧΟΟΑΠ. Στις Κυκλάδες εκπονούνται ΣΧΟΟΑΠ μόνο σε 1 από τους 3 Δήμους της Άνδρου, σε ένα από τους 3 της Σύρου, σε 1 από τους 2 της Νάξου, στην Κέα και στην Πάρο. 
Καλύτερη είναι η κατάσταση στα Δωδεκάνησα, όπου εκπονούνται ΣΧΟΟΑΠ στην Πάτμο, στη Λέρο, στην Κάλυμνο, στη Νίσυρο, στη Σύμη, σε 1 από τους 3 Δήμους της Κω και σε 7 από τους 11 της Ρόδου.
Στην Κρήτη εκπονούνται ΣΧΟΟΑΠ μόνο σε 5 από τους 25 Δήμους του Ν. Χανίων, σε 7 από τους 12 του Ν. Ρεθύμνης, μόνο σε 9 από τους 26 του Ν. Ηρακλείου και σε 7 από τους 8 Δήμους του Ν. Λασιθίου.
Απομένει βέβαια να δούμε, ακόμη κι αυτά, αν και πότε θα ολοκληρωθούν και αν θα τολμήσουν να θέσουν ρυθμίσεις που θα παρεμβαίνουν σε ότι  αρνητικό σήμερα διαμορφώνεται, αλλά σ΄αυτό θα επανέλθουμε.