Κυρίες και Κύριοι, αγαπητοί συνάδελφοι, καλησπέρα.
•    Ονομάζομαι Ριχάρδος Ποβάσκη, είμαι πολιτικός μηχανικός και ασκώ το επάγγελμα του Εργολήπτη Δημοσίων Έργων, κυρίως σε έργα οδοποιΐας.
•    Ο στόχος για τον οποίο έχουν δημιουργηθεί το Κεντρικό Εργαστήριο Δημοσίων Έργων (Κ.Ε.Δ.Ε.) και τα Περιφερειακά Εργαστήρια Δημοσίων Έργων (Π.Ε.Δ.Ε.), είναι για να ελέγχεται η ποιότητα όλων των παραγομένων εργασιών κατά την ενσωμάτωση στα εκτελούμενα Δημόσια Έργα, πρωτίστως, και κατόπιν στα ιδιωτικά. Το ερώτημα είναι πως επιτυγχάνεται ο έλεγχος.
Χαρακτηριστική είναι η αναφορά που γίνεται στο σκοπό της Ημερίδας, όπου ένας άξονας μελέτης είναι και ο επαναπροσδιορισμός του ρόλου του Κ.Ε.Δ.Ε. στην ελληνική πραγματικότητα και στις σύγχρονες απαιτήσεις.
•    Με την έκδοση των νέων ενιαίων τιμολογίων δημοσίων έργων, σύμφωνα με το άρθρο 8 του Ν.3263/2004, από τον Υπουργό ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. καθορίστηκαν οι τιμές μονάδος εργασιών έργων οδοποιΐας (προϋπολογισμού έως 7.000.000€ – από 7.000.000€ έως 15.000.000€ και άνω των 15.000.000€), έργων πρασίνου, υδραυλικών – φραγμάτων – λιμενικών και οικοδομικών εργασιών με την πρωτοφανή ιδιαιτερότητα τις μη δημοσιοποίησης του τρόπου, εάν φυσικά υπάρχει, υπολογισμού των αναφερομένων εργασιών, ενώ αντίθετα, καθορίστηκαν διεξοδικά και αναλυτικά οι προδιαγραφές εκτέλεσης των διαφόρων εργασιών έργων οδοποιΐας με τη Γενική Συγγραφή Υποχρεώσεων (Γ.Σ.Υ.)
•    Με απόφαση των Υπουργών Οικονομικών – Εσωτερικών Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης – Περιβάλλοντος Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων, εγκρίθηκε το τιμολόγιο εργαστηριακών και επί τόπου δοκιμών του Κ.Ε.Δ.Ε. το έτος 2002, δηλαδή δύο χρόνια προ της διαμόρφωσης των τιμών μονάδος των εργασιών των δημοσίων έργων. Γιατί το τονίζω αυτό. Διότι, ενώ είναι άρρηκτα συνδεδεμένες οι δύο τιμολογήσεις, ως συνήθως, το δημόσιο μετακυλίει τα οικονομικά βάρη στους πολίτες, που είναι εν προκειμένω οι εργολήπτες. Αναφέρομαι στη δραματική μείωση των τιμών και την αύξηση των εργαστηριακών δαπανών.
•    Οι τιμές έχουν διαμορφωθεί σε τέτοια χαμηλά επίπεδα, που η αξία των απαιτούμενων ελέγχων, σύμφωνα με τις Ε.Σ.Υ. των τευχών δημοπράτησης των έργων και όχι την ανωτέρω εγκριθείσα Γ.Σ.Υ., σε κανονικές συνθήκες ανέρχονται από 2% έως 14% του εργολαβικού ανταλλάγματος.
Με την έκφραση κανονικές συνθήκες, αναφέρομαι σε όλο τον όγκο που γίνονται οι έλεγχοι και όχι σε κλάσματα αυτού. Οι δυσμενέστεροι οικονομικά έλεγχοι γίνονται στις χωματουργικές εργασίες, ειδικότερα στην κατασκευή επιχωμάτων, που πολλές φορές συμφέρει στον ανάδοχο να μην πιστοποιεί τις εν λόγω ποσότητες, με συνέπεια να μη μπορούν να ελεγχθούν οι κακοτεχνίες και σε τελική ανάλυση το συνολικό παραγόμενο προϊόν.
•    Στο συνέδριο δημοσίων έργων που διοργάνωσε τον Απρίλιο του 2005 το Τ.Ε.Ε., τόνισα ότι τα κρατικά εργαστήρια δεν πρέπει να είναι πηγή αύξησης των κρατικών εσόδων αλλά σύστημα ελέγχου των παραγομένων  έργων. Τα έσοδα του κράτους είναι αμελητέα σε σύγκριση με τις δαπάνες που γίνονται γενικά για τα δημόσια έργα και ειδικότερα για τα αμφιβόλου ποιότητας.  Το Π.Ε.Δ.Ε. του Ηρακλείου, περιοχή που ασκώ τη δραστηριότητα μου, εισπράττει περίπου 90.000.000 δρχ. ετησίως (συμπεριλαμβανομένων και των δαπανών ελέγχου των ιδιωτικών έργων) και οι δημοπρατήσεις για έργα οδοποιΐας ανέρχονται ετησίως στα 300.000.000 δρχ. περίπου.
•    Η πρόταση μου είναι ότι πρέπει ο έλεγχος της ποιότητας των εκτελουμένων εργασιών να γίνεται με δημόσιες δαπάνες, δηλαδή σε βάρος του έργου και όχι του εργολήπτη, για να είναι συνεχής και σε όλα τα επίπεδα και για να θωρακίζονται επιπρόσθετα τα έργα από τα φαινόμενα διαπλοκής. Επειδή η χρηματοδότηση των έργων γίνεται από τον ευρύτερο δημόσιο τομέα, θα πρέπει, εφόσον υιοθετηθεί η πρόταση μου, ο έλεγχος της ποιότητας των εκτελουμένων εργασιών να γίνεται μόνον από  τα κρατικά εργαστήρια.
•    Ευχαριστώ.