Προ των εκλογών έγινε μία σοβαρή προσπάθεια από ορισμένους να υπάρξει μία πολιτική σύνθεση επί τη βάσει γραπτών συμφωνιών και καθορισμένων ρόλων. Τέτοιες προτάσεις έκανε η Α.Μ.Α.Κ. και η ΠΑΣΚ-Σ, οι οποίες είχαν ήδη συντάξει και πολιτικό κείμενο. Υπήρξαν όμως και ομάδες οι οποίες καιροφυλακτούσαν να παίξουν ρόλο χωρίς πολιτικές συμφωνίες εκτός από την κατανομή των θέσεων. Οι εφημερίδες με φαντασία εξέφραζαν διάφορες απόψεις, κρυφές συμφωνίες κλπ. οι οποίες τροφοδοτούσαν μόνο τις συζητήσεις και τις προσδοκίες ορισμένων. Δεν αποτελεί, κατά την άποψή μου, πολιτική συμφωνία η επίκληση και μόνον του γεγονότος της πετυχημένης θητείας στην προηγούμενη τριετία, από τον απερχόμενο πρόεδρο για την εκ νέου διεκδίκηση της προεδρίας του Τ.Ε.Ε./Τ.Α.Κ. όταν μάλιστα τα πεπραγμένα καταψηφίστηκαν από τους καθ’ ύλη αρμοδίους (μέλη της “Α”) με αναλογία 3,5/2 και όταν από τους άλλους διεκδικητές έλαβε το μικρότερο ποσοστό προτίμησης (33,75%) από τους ψηφοφόρους της παράταξης του.
Προ των εκλογών κατέστησα σαφές προς όλους με το προεκλογικό μου κείμενο (περιοδικό “ΤΑΥ” – 68ο τεύχος μηνών Σεπτεμβρίου – Οκτωβρίου 2006), ότι δεν ανήκω πουθενά, παράταξη μου είναι το Τ.Ε.Ε. και πολιτικό μου πιστεύω η ανύψωση του θεσμού του επιμελητηρίου.
Είναι προφανές ότι για την ανύψωση του θεσμού κυρίαρχη επιλογή μας πρέπει να είναι ο πλουραλισμός με την ερμηνεία που δίδεται από την πολιτική επιστήμη, δηλαδή όπου καμιά συγκεκριμένη ιδεολογική ή πολιτική ομάδα δεν είναι αποκλειστικά κυρίαρχη. Αντίθετα η πολιτική δύναμη κατανέμεται θεσμικά σε περισσότερα του ενός μερίδια. Με αυτή τη σκέψη είχα εκφράσει προ των εκλογών την άποψη ότι στην παρούσα θητεία θα πρέπει να εκφραστεί κυριαρχικά μέσα στη Δ.Ε. του Τ.Ε.Ε./Τ.Α.Κ. και η παράταξη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ (παράταξη ιδεολογικά προσκείμενη στο Κ.Κ.Ε.) και ότι δεν θα πρέπει να υπάρχει ποτέ αυτόνομη πλειοψηφία. Ως εκ τούτου για την εκλογή της εννεαμελούς Δ.Ε. ψήφισα τον υποψήφιο της παράταξης συνάδελφο Κ. Φανουράκη. Απευθύνω ρητορικά το ερώτημα στη μερίδα των συναδέλφων της Δ.Κ.Μ. γιατί στήριξαν την υποψηφιότητα της Α.Μ.Α.Ν. αφού κατά δήλωση του επικεφαλής της η ιδεολογία του ταυτίζεται με του ΠΑΣΟΚ όπως και της ΠΑΣΚ-Σ.. Δεν τίθεται θέμα πλειοψηφίας αλλά πολιτικής αντίληψης.
Οι πάντες στη προσπάθεια τους να αποδείξουν τα δημοκρατικά τους συναισθήματα, είναι υπέρμαχοι της απλής αναλογικής. Απευθύνω και πάλι το ρητορικό ερώτημα προς όλους. Της απλής αναλογικής που εκφράζει το σώμα των ψηφοφόρων ή της απλής αναλογικής που προκύπτει από την μαθηματική σύνθεση των αποτελεσμάτων; Συγκεκριμένα οι συσχετισμοί των αριθμών ήταν τέτοιοι που έδιναν την δυνατότητα να παιχθούν πολλά παιχνίδια, με εκβιαστικά διλήμματα, ενώ η μαθηματική διαφορά (21,11,11,3,2,1,150 έδρες) δεν άφηνε κανένα περιθώριο αμφιβολίας της έκφρασης των ψηφοφόρων. Πιστός στην άποψη ότι πρέπει να σεβόμαστε τους ψηφοφόρους, το απέδειξα εμπράκτως, στηρίζοντας την υποψηφιότητα του εκπροσώπου της ΠΑΣΚ-Σ για τη θέση του Προέδρου της Δ.Ε.. Ας μη διαφεύγει της προσοχής μας ότι στην εκλογική διαδικασία ανάδειξης του στη θέση του Γραμματέα της παράταξης και υποψηφίου Προέδρου του Τ.Ε.Ε./Τ.Α.Κ. συμμετείχαν και ψηφοφόροι από άλλες πολιτικές δυνάμεις.