Θεσμικό πλαίσιο ΤΕΕ, Θα τροποποιηθεί;…

amak
 
Πολύ λίγες οι εισηγήσεις και …χαλαρό κλίμα στην πρώτη συζήτηση που έγινε στην Αντιπροσωπεία για την τροποποίηση του θεσμικού πλαισίου του ΤΕΕ στις 25 Μαίου. Προοπτική να συνεχιστεί η συζήτηση στις 5-6 Ιουλίου και, αφού κωδικοποιηθούν οι προτάσεις από επιτροπή της Α, να οδηγηθούμε σε ψήφισή τους το Σεπτέμβριο. Πολλές οι παρατάξεις που δεν κατέθεσαν καν εισηγήσεις με αποτέλεσμα πολλοί να προβλέπουν, για μια ακόμα φορά, αποτυχία του …εγχειρήματος της τροποποίησης!
Παρ΄όλα αυτά, θα κάνουμε κάποια πρώτα σχόλια σε σχέση με τις τοποθετήσεις που έγιναν.
ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΜΕ …ΕΝΙΣΧΥΜΕΝΗ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΤΙΚΗ!
Εντύπωση προκαλεί η τακτική της ΠΑΣΚ – ΔΜ να προτάσσει στην τοποθέτησή της και παρά το γεγονός ότι τα εκλογικά θέματα δεν ήταν στην ατζέντα της συζήτησης, (θα συζητηθούν στην επόμενη συνεδρίαση),  το θέμα της αλλαγής του εκλογικού συστήματος, ανάγοντάς το σε μείζον πολιτικό θέμα.
Να συμφωνήσουμε με την ΠΑΣΚ – ΔΜ ότι είναι απαραίτητο: «να λειτουργήσουν παρατάξεις αρχών και όχι αξιωματούχων, με συνέδρια δημοκρατικά, ανοιχτά και μαζικά, ώστε να έλθουν κοντά στους συναδέλφους, να εκφράσουν το μέσο εργαζόμενο Διπλωματούχο Μηχανικό, να βρεθούν κοντά στην κοινωνία και στα προβλήματα της χώρας». Να συμφωνήσει όμως κι αυτή μαζί μας ότι καμία σχέση αυτό δεν έχει με αυτό που η ίδια  λέει, ότι δηλαδή «αυτό δεν πρόκειται να επιτευχθεί αν δεν αλλάξει άμεσα το εκλογικό σύστημα που αποτελεί τη γενεσιουργό αιτία του όλο και αυξανόμενου κατακερματισμού των παρατάξεων». Η πολιτική αντίληψη για το ρόλο των εκλογών και τις «καρέκλες» φταίει!
Με δεδομένη και γνωστή τη θέση της ΠΑΣΚ –ΔΜ για ανάγκη άμεσης εκλογής (από το σώμα των μηχανικών)  του Προέδρου του ΤΕΕ, με δεδομένο το χαρακτήρα των παρατάξεων, όχι αρχών αλλά αξιωματούχων και με ζητούμενο μόνο το αντίθετο, όπως και η ίδια λέει, η άμεση εκλογή του Προέδρου δεν θα αποτελέσει στοιχείο άμεσης δημοκρατίας αλλά στοιχείο ενίσχυσης της, ήδη ενισχυμένης (πρόεδρος – όργανο, έλλειψη συμμετοχής των μηχανικών) αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας!
Καλό λοιπόν είναι να μη γίνεται σύγχιση με τους όρους «άμεση εκλογή» και «άμεση δημοκρατία». Η άμεση δημοκρατία, ιδανικό ζητούμενο, προϋποθέτει συμμετοχή ενεργών ατόμων στην επεξεργασία και διαμόρφωση των αποφάσεων πριν από την απόφαση για κάθε ζήτημα και όχι εξάντληση ψηφοφόρων σε ατέρμονες εκλογικές διαδικασίες και εξουσιοδότηση αντιπροσώπων να λαμβάνουν τις αποφάσεις.
Εμείς πιστεύουμε ότι αιτία του προβληματικού χαρακτήρα του ΤΕΕ, είναι ο χαρακτήρας των κομματικών παρατάξεων και η απόσταση των στελεχών τους από τα προβλήματα της πλειοψηφίας των μηχανικών, αλλά αυτό δε το βλέπουμε αναστρέψιμο  στις «μεγάλες» παρατάξεις του ΤΕΕ.
ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ ΧΟΡΗΓΗΣΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΑΣΚΗΣΗΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΟΣ
Συζητήθηκε αρκετά και είναι πολύ ανησυχητικό ότι φαίνεται πολλές παρατάξεις να συμφωνούν, για την ανάγκη «αναβάθμισης» χορήγησης της άδειας άσκησης επαγγέλματος. Από κοντά αναβιώνει και το θέμα της πρακτικής άσκησης που θα δημιουργήσει και θα εδραιώσει από χέρι, τη γενιά των 300 ευρώ των μηχανικών κατά το πρότυπο των δικηγόρων!
Εκτός απ΄αυτό, η ΠΑΣΚ – ΔΜ θέλει το ΤΕΕ «να διαμορφώνει πλαίσιο επαγγελματικών δικαιωμάτων…, να καθορίζει ακαδημαϊκές ισοτιμίες… και να ρυθμίζει την πυραμίδα των διαφόρων κατηγοριών στο τεχνικό δυναμικό ανάλογα με τις αναπτυξιακές και εργασιακές ανάγκες της χώρας».
Σε «τροποποίηση των διατάξεων ώστε να επιτρέπονται ουσιαστικές εξετάσεις επ΄αδεία» αναφέρθηκε ο Χρ. Σινάνης, επικαλούμενος δημοσιοποιημένες από το 2005 θέσεις της παράταξης ΕΝΟΤΗΤΑ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ «Νίκος Κιτσίκης».
Σε «χορήγηση Επαγγελματικών Τίτλων με διαδικασίες πιστοποίησης επαγγελματικών προσόντων» εγγεγραμμένων στο ΤΕΕ σε πυραμίδα Ι , ΙΙ και ΙΙΙ επιπέδου προσόντων, αναφέρθηκε ο εκπρόσωπος της παράταξης «Ενωτική Κίνηση Χημικών Μηχανικών – ΜΔ»
Αναρωτιέται κανείς: αν όλα αυτά τα κάνει το ΤΕΕ αντ΄αυτού (του κράτους), τι μένει στο ΤΕΕ που να έχει σχέση με επαγγελματικό φορέα των μηχανικών; Τι μένει από το χαρακτήρα του να εκφράζει τους μηχανικούς των ενιαίων πενταετών σπουδών; Δεν καταλήγουμε έτσι, να υπηρετήσει το ΤΕΕ και θεσμικά το αντιαναπτυξιακό και αντεργατικό πρότυπο ανάπτυξης, αντί να αντιπαραθέτει απόψεις σε σχέσει με τις πραγματικές αναπτυξιακές ανάγκες της κοινωνίας και της χώρας;