Κλαίνε πάλι αυτό τον καιρό τα οικονομικά επιτελεία για την πτώση της οικοδομικής δραστηριότητας, την ίδια ώρα που γνωρίζουν ότι αν συνεχιζόταν με τον ίδιο αλματώδη ρυθμό,  τα ακίνητα που θα κατασκευάζονταν θα παρέμεναν για καιρό στα αζήτητα και ότι η κτηματαγορά κινδυνεύει να εξελιχθεί σε «φούσκα». Όταν η οικοδομική δραστηριότητα ανέβαινε για λόγους συγκυριακούς ή κατασκευασμένους, οπωσδήποτε άσχετους από τη ζήτηση, όπως π.χ. όταν βγαίναν μαζικά οικοδομικές άδειες επειδή σκόπευαν να επιβάλουν το ΦΠΑ στις οικοδομές, ή επειδή  επρόκειτο να αναπροσαρμοστούν οι ελάχιστες αμοιβές των μηχανικών, δεν ανησυχούσαν. Τώρα, θεωρώντας αυτή την άνοδο ως δεδομένη, μετρούν σε σχέση με αυτό το δεδομένο την φετινή «πτώση»!
Με τον ίδιο τρόπο τα μετρούν όλα. Με προβολές στο μέλλον της σχέσης προσφοράς – ζήτησης, ανεξάρτητα από τις συνθήκες που δημιούργησαν και την προσφορά και τη ζήτηση. Τα διαγράμματα  «οφείλουν» πάντα να είναι αυξητικά. Σε αντίθετη περίπτωση …πανικός! Η απειλή της κρίσης της οικονομίας μεταφέρεται στους πολίτες, οι οποίοι «οφείλουν» με τη σειρά τους να γίνουν συνεργοί και συνένοχοι σε κάτι που ούτε ορίζουν ούτε και τους συμφέρει.
Με τον ίδιο τρόπο καθορίζονται και οι «ανάγκες» σε φυσικούς πόρους με προοπτική την κατανάλωσή τους. Οι «ανάγκες» σε ενέργεια και οι ανάγκες σε νερό. Απίστευτες οι αντιφάσεις!
Ενώ επί σειρά ετών έχουν κάνει ότι μπορούν για να περιορίσουν την αγροτική οικονομία και ενώ δεν προωθούν καθόλου μέτρα εξοικονόμησης του νερού, όχι μόνο συνεχίζουν να λένε ότι η γεωργία καταναλώνει το 85% των υδατικών πόρων αλλά και ότι οι ανάγκες θα αυξηθούν! Την ίδια στιγμή, για τον τομέα του τουρισμού που «οφείλει» κι αυτός να διογκώνεται, δεν υπάρχουν καθόλου στοιχεία μέτρησης  των καταναλώσεων ούτε σε υδατικούς πόρους ούτε σε ενέργεια και ούτε προοπτική να δημιουργηθούν. Βάσιμα αναρωτιέται κανείς  αν αύριο οι ανάγκες σε νερό των δεκάδων προγραμματιζόμενων γήπεδων γκολφ, που καθένα απ΄αυτά χρειάζεται νερό όσο μια μικρή πόλη, θα εντάσσονται στα ποσοστά μέτρησης των υδατικών πόρων για την …αγροτική οικονομία!
Για την ενέργεια, πριν προλάβει να στεγνώσει το μελάνι από την υπογραφή της συμφωνίας για τον αγωγό του φυσικού αερίου και να αποκομίσουν τα όποια πολιτικά οφέλη μπορούσαν να προκύψουν απ΄αυτό, και ενώ οι δεσμεύσεις για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας υπάρχουν, μιλούν για ότι χειρότερο, για πυρηνική ενέργεια, που και επικίνδυνη είναι και ακριβή και δημιουργεί νέες προϋποθέσεις  εξάρτησης της χώρας. Η εξοικονόμηση ενέργειας, όμως, δεν χωρά στους λογαριασμούς και για όρια δε μιλούν ποτέ!

Αρκετοί οικονομολόγοι προβλέπουν ότι η παγκόσμια οικονομία θα αναπτυχθεί κατά 3% τον χρόνο μέχρι το τέλος του 21ου αιώνα. Οι κυβερνήσεις θα εξαντλήσουν κάθε περιθώριο για να αποδείξουν ότι προέβλεψαν σωστά. Μια σταθερή ανάπτυξη της τάξεως του 3% συνεπάγεται διπλασιασμό της οικονομικής δραστηριότητας ανά 23 έτη. Μέχρι το 2100, λοιπόν, η παγκόσμια κατανάλωση θα έχει αυξηθεί κατά 1.600%. Βάσει των εξισώσεων του καθηγητή Ρόντερικ Σμιθ, του Imperial College, αυτό συνεπάγεται ότι κατά τη διάρκεια του 21ου αιώνα θα έχουμε χρησιμοποιήσει τις οικονομικές πηγές του πλανήτη 16 φορές περισσότερο απ’ όσες καταναλώσαμε από τη στιγμή που ο άνθρωπος κατέβηκε από τα δέντρα.
Συμπερασματικά, η οικονομική ανάπτυξη κατά τη διάρκεια του 21ου αιώνα μπορεί να αποδειχτεί 32 φορές μεγαλύτερο περιβαλλοντικό πρόβλημα απ’ ό,τι η αύξηση του πληθυσμού. Εφόσον, μάλιστα, οι τράπεζες και οι μεγάλες επιχειρήσεις υλοποιήσουν ακάθεκτες τα σχέδια τους, τα προβλήματα της ανεξέλεγκτης οικονομικής ανάπυξης διαρκώς θα πολλαπλασιάζονται. Μέχρι το 2115 η παγκόσμια κατανάλωση θα έχει αυξηθεί κατά 3.200% και το 2138 θα έχει φτάσει το 6.400%. Δεδομένου, βέβαια, ότι οι οικονομικές πηγές δεν είναι ανεξάντλητες κάτι τέτοιο είναι αδύνατο.
(Απόσπασμα από  «Καθημερινή» / The Guardian  «Πλήγμα για τη Γη η ξέφρενη ανάπτυξη» 3/2/2008)